" ယစ္မူးတေစၦ "

ငါ့ရင္ထဲစီးဆင္းသြားတဲ့

အလြမ္းပူပူတစ္ခြက္က

ငါ့အသိဥာဏ္ေတြ ေဝဝါးဖို႔

လုံေလာက္ခဲ့တယ္

ေရွ႔ကလမ္းမီးတိုင္တခ်ိဳ႕ေတာင္

ကေျခသည္တေယာက္ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔

စည္းခ်က္ညီစြာ

တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ကလို႔ .....

တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ အဲဒီညထဲ

လမ္းမေတြက လမ္းသြယ္ေတြၾကား

ငိုက္ျမည္းတယ္

အိပ္မက္ေတြက

သတိရျခင္းပင္လယ္မွာ ႐ြက္လႊင့္တယ္

သစ္ပင္ေတြက ေက်းငွက္တို႔ရင္ခြင္မွာ

ၾကည္ႏူးေနတာမ်ား

တခါတခါ သစ္႐ြက္စကားသံေတြေတာင္

ၾကားရေသး .....

ခ်စ္သူေရ

ဒီတစ္ညေတာ့ တိုးတိုးေလပဲ နမ္းခဲ့ပါရေစကြယ္

ေရွ႕ကၿမိဳ႕ေလးအိပ္ေမာက်ေနလို႔ပါ .....။ 

(၂၀၁၀ ကေရးျဖစ္တဲ့ကဗ်ာေလးပါ )

" အေဖာ္ "

အိပ္မက္ေတြကို

အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔

ငါတို႔

လက္ေတြ႔ဘဝထဲကို ခုန္ဆင္းခဲ့တယ္

တြဲထားတဲ့ ဒို႔လက္အစုံ

သံသရာအဆုံးထိၿမဲေစေပါ့…..။

ၾကမ္းတမ္းတဲ့ေလာကဓံ ဆူးခလုတ္ေတြဟာလဲ

ငါတို႔ဖဝါးေအာက္က ျမဴမွဳံတစ္စေလာက္ပဲရွိတာပါ

တစ္ေယာက္ရဲ႕အျပစ္ကို တစ္ေယာက္ကခြင့္လႊတ္လို႔

ငါတို႕ဟာ

လက္တြဲေဖာ္ေကာင္းေတြ

ျဖစ္တန္ေကာင္းရဲ႕….။

ခ်စ္သူ

မင္းရဲ႕ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႕ ငါ့ဥယ်ာဥ္မွာ

ပန္းေတြပြင့္မယ္…..။


( ၂၀၀၇ အမွတ္တရ)

" ရင္ခြင္ျပတိုက္ "

ေကာင္မေလးေရ

တစ္ခ်ိန္တုံးကေပါ့ အခ်စ္ဆိုတာမသိ

လွပျခင္းေတြမရွိတဲ့ ငါ့ဘဝမွာ

ဓနဆိုတာေတြလဲနတၳိပါ  ….. ။  

ေနာက္ၿပီး

မိုက္မဲျခင္းကိုမိတ္ဖဲြ႕ စိတ္ပ်က္မိတဲ့အခ်ိန္အားလုံးကို

အိမ္အျပင္ေမာင္းထုတ္ၿပီး

လမ္းေပၚမွာသေဝထိုးတတ္တဲ့

ေတေလဂ်ပိုးတစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ဖူးပါတယ္….။
 

မင္းနဲ႔ေတြ႔မိတဲ့အခုအခ်ိန္မွာေတာ့

ရွိသမွ်အခ်ိန္ေတြကိုႀကိဳးတုပ္

လွဳပ္မရေအာင္ေျခေထာက္နဲ႔နင္းၿပီး

မင္းေဘးနားမွာထာဝရရွိေနခ်င္တာ

ဘာေၾကာင့္လဲကြယ္….။
 

ကာရံမဲ့တမ္းခ်င္းအသစ္ေတြနဲ႔

အျပင္းစားေဝဒနာေတြကိုစုတ္ျခစ္လို႔

ႏွလုံးသားမွာပုံရိပ္ထင္

အလြမ္းဆိုတာျဖစ္ၾကသတဲ့လား…။
 

အခုေတာ့

ေၾကကြဲျခင္းငါ့ရင္ခြင္ျပတိုက္မွာ

ဒဏ္ရာေတြနဲ႔သြန္းေလာင္းထားတဲ့

မင္းေပးတဲ့အဲဒီအလြမ္းေတြကိုထုဆစ္

အခ်စ္ဆိုတဲ့႐ုပ္ၾကြင္းတစ္ခု

သက္ဝင္လွဳပ္႐ွားေနေလရဲ႕……………..။ 

( 2002 ခုႏွစ္က ေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းေလးပါ )

 

" ရင္ကြဲအလြမ္း "

♥♥ တိတ္တိတကေလးဆိုေပမဲ့

အလြမ္းေကာင္းကင္တစ္ခုလုံး

ငါ့ရင္ထဲ ၿပိဳဆင္းခဲ့တာပါ…

♥♥ ခံႏိုင္ရည္ေတြ ေပ်ာက္ရွ

ရင္တစ္ခြင္လုံးေျဗာင္းဆန္လို႔

ငါဟာ

အေမွာင္ထဲက မ်က္ကန္းတစ္ေယာက္ေပါ႔ ……. ။

♥♥ အေမေရ

အဲဒီတံခါးေတြ ေလာ့ခ္ခ်ေပးပါ

ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေတာ့မယ္……။

♥♥ သစ္ႏိုင္ပါဦးမလား

အဲဒီအာ႐ုဏ္ဦးေတြ

ရင္ခြင္ဗလာနဲ႔ ငါ့အတြက္ေတာ့

အရာရာတိုင္းဟာ

အလြမ္းေရာင္သမ္းေနမွာပါပဲ……

♥♥ ငါ့အခန္းထဲက ေျပးထြက္သြားၾကတဲ့

အဲဒီမီးခိုးေငြ႕ေတြကိုေငးရင္း

တစ္လိပ္ၿပီး တစ္လိပ္

တစ္႐ွဳိက္ၿပီး တစ္႐ွဳိက္

ျပဴတင္းေပါက္က အလင္းေရာင္ေတြ

ငါ႔ကိုလာႏွဳတ္ဆက္ေတာ့မွ

ငါ ပစၥဳပၸန္ဘဝထဲျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္….

♥♥ အင္း…..အေမေရ

ဒီတစ္ညလဲ ကၽြန္ေတာ္မအိပ္ျဖစ္ျပန္ဘူး…………..။ 

" အားမာန္ "

ခ်စ္သူ 

ငါတို႕ကျပေဖ်ာ္ေျဖေနတဲ့ ဒီဘဝဇာတ္ခုံေပၚမွာ

ငါဟာမင္းသားဆိုရင္ မင္းကလဲမင္းသမီးပါပဲ….

တစ္ခါတစ္ေလ ငိုရမယ္    တစ္ခါတစ္ေလ ရယ္ရမယ္

တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ညစ္ရမယ္   တစ္ခါတစ္ေလ

ေပ်ာ္႐ႊင္းျခင္းေတြကိုစားသုံးမယ္….

တစ္ေယာက္လဲက်ရင္    တစ္ေယာက္ကေဖးထူလို႔

ငါတို႕ဟာ

တစ္ေလွထဲသြားခရီးသည္ေတြေပါ့…

လာၾကစမ္းပါ

ေလာကဓံရဲ႕စိန္ေခၚမွဳေတြ

ငါ့ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႔တြန္းလွန္ရင္း

အဲဒီဒုကၡပင္လယ္ကို

ယုံၾကည္ခ်က္ေတြနဲဲ႔ ႐ြက္လႊင့္မယ္…..

ခ်စ္သူ
 

လိုက္ရဲပါ့မလား

ငါတို႔ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြၿပီးျပည့္စုံဖို႔

ဆူးေတာင္ေတြကို ေက်ာ္ခ်င္ေက်ာ္ရမယ္

ကံၾကမၼာရဲ႕ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြေအာက္မွာလဲ

အလဲအကြဲက်႐ွဳံးႏိုင္ေသးတယ္…..။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

ငါတို႔ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းတရားကို

ယုံၾကည္ႀကိဳးစားမွဳေတြနဲ႔ေပါင္းစပ္ၿပီး

ငါတို႔ရဲ႕ပန္းတိုင္ကို အေရာက္လွမ္းၾကမယ္……။

(၂၀၀၇ အမွတ္တရမ်ား) 

" ကၽြန္ေတာ္ "

တခါတခါ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္
 

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိပ္မက္ေတြမက္ၾကရသည္
 

တခါတခါ ညေမွာင္ေမွာင္မွာလဲ
 

တေလာကလုံး လင္းၾကရပါသည္။

 

စိတ္ဆိုတာ ျပတင္းတခ်ပ္တဲ့
 

ေသခ်ာဖြင့္ၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲ
 

ေျပးလႊားေနတဲ့အရိပ္ေတြကလြဲရင္
 

က်ေနာ္ဘာမွမေတြ႔ရပါ။

 

က်ေနာ္သည္ အျခားသူမ်ားရဲ႕
 

ျမင္ကြင္းတခုမွ်သာျဖစ္ပါသည္။

 

အိပ္မက္ေတြက်ဲျဖန္႔ထားတဲ့ အနာဂတ္တခု
 

ခံစာမွဳေတြထုပ္ပိုးထားတဲ့ ရင္တစ္စုံ
 

ကိုယ့္အယူအဆနဲ႔ကိုယ္ ေနတတ္ရမယ္ဆိုတဲ့
 

အေတြးအေခၚခပ္ေသးေသးေလးကလြဲရင္
 

က်ေနာ့္တြင္ ဘာမွမပိုင္ဆိုင္ပါ။

 

မသိေသးတာေတြသိဖို႔
 

လူေတြၾကားထဲမွာ လူေတြလိုမေနတတ္ဖို႔
 

ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားရပါအုံးမည္။

 

ခင္ဗ်ားတို႔စကားေတြကို နားလည္တတ္ဖို႔
 

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမျမင္ႏိုင္တဲ့ေနရာအထိ ေရာက္ေအာင္သြားဖို႔
 

အရူးတေယာက္ရဲ႕ ေတြးေခၚမွဳမ်ိဳးေတြကိုရဖို႔
 

က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို လုပ္ယူရပါအုံးမည္။

" အိမြန္သို႔စာတစ္ေစာင္ "

ခရီးေတြ တေသာ့ေသာ့ႏွင္ေနေပမဲ့
 

တခါေရႊ႕ရင္ ေျခတလွမ္းစာပဲ ေရြ႕တယ္
 

အလြမ္းေတြ ခဏခဏပြင့္ဖူးတာက်ေတာ့
 

ဘာ့ေၾကာင့္ အခ်ိန္တိုင္းျဖစ္ေနရတာလဲ ...

 

နင့္ကိုလြမ္းရင္ အိမ္ေရွ႕လမ္းမေပၚ
 

ေကာင္းကင္ေတြ ေၾကြေၾကြက်တယ္
 

ေတာ္ပီ စမ္းတဝါးဝါး မမက္ေတာ့ဘူး
 

အဲဒီ အိပ္မက္ေတြ ရာသီစာျဖစ္ေနတာကိုက
 

ငါတို႔ မိုးေတြေခါင္ေနၾကရတာ...

 

တကိုယ္ေရစာ ၾကပ္တည္းမွဳက
 

မင္းရင္ကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ေစတယ္ဆိုရင္
 

ဟိုးးးး ခပ္ေဝးဝးမွာ ငါ့ဂစ္တာအိုေလး ထားခဲ့မယ္
 

ငါ့ကိုသတိရတဲ့အခါ သီခ်င္းေတြဆိုညည္းေပါ့ ....

 

ညေနေတြ ဖရုိဖရဲ အိပ္တန္းတက္ၾကျပန္အုံးမယ္ အိမြန္ေရ
 

နင့္ကိုခ်စ္ရတဲ့ ပုံျပင္ေတြ ရွည္လ်ားလြန္းလို႔
 

ငါ့ ျပတင္းတံခါးေတြကို စကားသင္ေပးေနတယ္
 

ငါကေတာ့ ေကာင္းကင္တခြက္စာေလာက္
 

ႀကိတ္မွိတ္မ်ိဳခ်ရင္း
 

နင္ဖန္ဆင္းတဲ့ ညထဲ ခဏေလာက္ ေပ်ာ္ဝင္လိုက္အုံးမယ္ ..။

" သူငယ္ခ်င္းသို႔ဖြင့္ဟျခင္း "

တိုးလို႔တြဲေလာင္း သက္ပ်င္းေတြနဲ႔ပဲ

ငါ့ ညေတြ

ေနာက္ဆံတင္းခဲ့ရေပါင္းမ်ားၿပီ မိမွိဳ ...။

" အခ်စ္ " ဆိုတာကို 

နင္ ဘယ္လိုနားလည္လဲေတာ့ မသိဘူး

ငါ့မွာေတာ့

သူ႕ကိုတမ္းတရတဲ့ ဇာတ္ေတြက

ဘယ္အိပ္မက္မွာမွ

ဇာတ္သိမ္းခန္း မေရာက္ခဲ့ဘူးေလ ...။

ခ်စ္သူေရွ႕မွာ က်ျပလို႔ မျဖစ္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို 

သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ပခုံးထက္မွာ စြန္းထင္းခြင့္ ရွိတယ္ဆိုရင္

ငါ့ကို

ျဖည္းျဖည္းေလး ဖက္ထားစမ္းပါဟာ

နင့္ ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ  .....  ငါ   

ရိုးရိုးသားသား ငိုေၾကြးပစ္လိုက္ခ်င္လို႔ပါ .....။

သူ႕ဘာသာေနသားက်ေနတဲ့ ညေတြက

ငါ့ေၾကာင့္ပဲ ပိုေမွာင္လာသလားေတာ့ မသိဘူး

ငါ့   အခန္းထဲမွာ

ေကာင္းကင္ေတြကိုက .... မဲ လို႔ ...။

 " ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္ပါ " တဲ့

ဘဝကိုက မႏူးညံ့တဲ့အခါ

ညေတြလဲ မလတ္ဆတ္ဘူး မိမွိဳေရ

ရင္ဘတ္ေတြကို ခ်ခင္းၾကည့္ေတာ့

ခံစားမွဳေတြက   ပုတ္သိုးေနတယ္

ဒီလိုနဲ႔ပဲ

အနံ႔တေထာင္းေထာင္း အလြမ္းေတြက

သူ ရွိရာအရပ္ကိုပဲ ဦးတည္ေနျပန္ေသးတယ္

ဟဟဟ ... လို႔ေတာင္ မရယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဟာ .....။ 

မိမွိဳေရ

" အခ်စ္ " ဆိုတာကို ခံစားႏိုင္လို႕

ငါ့ရင္ဘတ္ကို နင္ ျမင္ေသးတယ္ဆိုရင္

သူ႕ကိုေတြ႕တဲ့အခါ ေျပာလိုက္ပါ 

အခ်ိန္ေရာက္လို႔ လမ္းခြဲခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာင္

ၿပဳံးၿပံဳးေလးပဲ ငါ ေနခဲ့ပါ့မယ္

ဒါေပမဲ့

" ႏွလုံးသားၾကားက ခိုးၾကည့္ခြင့္ေလးေတာ့ ခ်န္ထားေပးခဲ့ပါ " လို႔ ...။

" ေသတမ္းစာ "

အခ်စ္ေရ

ဘဝခါးခါးေတြကို ေသာက္သုံးမိတဲ့အခါ

ရင္ဘတ္ေတြက ငရုပ္ေကာင္းလို ျဖစ္ရတယ္

ပူလဲပူတယ္ စပ္လဲစပ္တယ္ ....

အိပ္မက္ေတြ အေျခာက္တိုက္ေနပူေနမွာစိုးလို႔

ငါ့ကို ထီးတလက္ေလာက္ ေပးစမ္းပါ

မင္းရင္ခြင္ရိပ္ေတြ ထိုးက်မလာခင္

ေလာကကို       ငါ

ခပ္ပါးပါးေလး ဖုံးအုပ္ေပးထားခ်င္လို႔ ....

 ရိုးရိုးသားသား လြမ္းလို႔ ရပါလွ်က္နဲ႔

ငါကလဲ ေရခဲစိမ္ခံစားမွဳကိုမွ ႏွစ္သက္မိရတယ္လို႔

ဆိုးလိုက္တဲ့ ဘဝ .....

ကဲ အခ်စ္ေရ

မေသခ်ာျခင္းေတြကို ေသခ်ာေအာင္လုပ္ဖို႔ေလာက္အထိ

ငါတို႔ မရူးၾကေသးမဲ့အတူတူ

ေကာင္းကင္းေတြအေၾကာင္း ေက်းငွက္ေတြကို ေျပာျပမေနပါေတာ့နဲ႔

စမ္းေခ်ာင္းေတြရဲ႕ စီးဆင္းရတဲ့ဒုကၡကို

ျမစ္ေတြမွ မသိပဲေလ

ပင္လယ္လဲ မငိုေလာက္ပါဘူး ..

ရိုးရိုးေလးေတြးရင္းနဲ႔

အလြမ္းေတြအေၾကာင္း စာေရးျဖစ္တဲ့အခါ

ငါ့ဂစ္တာက သီခ်င္းဆိုတယ္ ....

လမ္းဆုံးေရာက္တဲ့အခါ

မင္းလွည့္ၾကည့္လို႔မွ ငါ့ကိုမေတြ႔ေတာ့ရင္

အဲဒီသီခ်င္းသံေတြ အလိုလိုေသဆုံးသြားၾကလိမ့္မယ္

မငိုေၾကြးပဲ ဆက္ေလွ်ာက္သြားလိုက္ပါ

ေရွ႕မွာ

မင္းအတြက္ ေလာကနိဗၺာန္ရွိတယ္

ေပ်ာ္ .. ပါ .. ေစ.. အခ်စ္ရယ္...။

" သူ႐ူးမွတ္တမ္း "

ဂစ္တာနံပါတ္တစ္ႀကိဳး ျပတ္ေတာက္သြားသလိုမ်ိဳး

အသံသာျမည္တယ္ စူးရွမႈမရွိေတာ့ေသာ ႏွလံုးသားတစ္ခုအေၾကာင္း

သင့္ေခါင္းထဲမွာ ရွိေနဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး

တန္ဖိုးဆိုတာ

မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ အပ်ိဳစင္ဘဝတ့ဲ

ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္အတြက္ ကာရံန႔ဲ သံစဥ္ေတြ

ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္အတြက္ မ်ဥ္းေတြ အေရာင္ေတြ စုတ္ခ်က္ေတြ

ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ေက်ာင္းပညာ

ဆရာဝန္တစ္ေယာက္အတြက္ ဘြဲ႕လက္မွတ္ေတြ

လမ္းေဘးက လူတစ္ေယာက္အတြက္ ေနစရာအိမ္တစ္လံုး

စစ္တပ္အတြက္ အာဏာနဲ႔လက္နက္

သီခ်င္းေရးဆရာအတြက္ ႏွလံုးသားရဲ႕ ဒဏ္ခ်က္ေတြ

ေထာင္က်ေနသူအတြက္ လြတ္လပ္မႈ

အ႐ူးတစ္ေယာက္အတြက္ ေခါင္းထက္က ပန္းတစ္ပြင့္

ပြဲစားတစ္ေယာက္အတြက္ ပါးစပ္ထဲက ေလ

ေနပူထဲကလူအတြက္ ထီးတစ္လက္

ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္အတြက္ ေငြးေၾကးအျမတ္

အဲဒီလို အျမင္ေတြ မတူတတ္တာ သင္သိပါသလား

သင္မသိဘူးလား

စကားေတြဟာ လမ္းေၾကာင္း မွားလာတယ္

သူေျပာတာ ကိုယ္နားမလည္

ကိုယ္ေျပာတာ သူနားမလည္

နားမလည္ႏိုင္တာ ျပႆနာေတြရဲ႕ ဇစ္ျမစ္

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ေတြညစ္ၾကရတယ္

ဒီလိုပါမိတ္ေဆြ

ေက်းဇူးျပဳၿပီး

အခ်စ္ဆိုတ့ဲ စကားလုံးသက္သက္ ႏွစ္လုံးအတြက္

တန္ဖိုးေတြကို ေရာယွက္မပစ္လိုက္ၾကပါနဲ႔။

(က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္းေရးမဟုတ္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းမေလးတေယာက္ရဲ႕ကဗ်ာကို ျပန္လည္ေဝမွ်ျခင္းျဖစ္ပါသည္။)