Saturday, 15 September 2012

" အျဖည့္ခံ "



ေကာင္မေလးေရ

ဟို တစ္ခ်ိန္ကေပါ့

နင့္ မနက္ျဖန္ေတြ လွပအသက္ဝင္ဖို႔

ငါ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို နင္းေခ်ခဲ့ရတယ္….

ဒါေပမဲ့

ငါဟာ… အိပ္မက္လိုလူပါ

လူေတြခဏခဏမက္ၾကေပမဲ့

တစ္ဘဝလုံးအတြက္ေတာ့

ဘယ္သူကမွ ဖက္တြယ္မထားၾကပါဘူး

အာ႐ုံဦးအလင္းေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ

ငါဟာ

တိုး႐ွိဳးစြာေပ်ာက္ကြယ္သြားရမယ္ေလ….။

မရွိမျဖစ္မဟုတ္ေပမဲ့     မၾကာခဏေတာ့

သူတို႔ ငါ့ကိုလိုအပ္ေနၾကအုံးမွာပါ..

ဂုဏ္ယူခ်င္လို႔ မဟုတ္ေပမဲ့လဲ

ငါကိုယ္တိုင္က      အဲဒီေပးဆပ္မွဳေတြမွာ

တပ္မက္သာယာေနတတ္ျပန္ေရာ…

ေနာက္ဆုံးေတာ့

အ႐ွဳံးေတြကိုသာ စားသုံးခဲ့ရတဲ့ ငါ

ရင္ခြင္တစ္ခုလုံးလဲ

ဂ်ဴလိုင္ေကာင္းကင္လို      ညိဳ႕ညိဳ႕မွဳိင္းေနေလရဲ႕……။





အလြမ္းည




ည 

ခဏခဏ ထၾကည့္မိတယ္
 
အလြမ္းေတြလွလြန္းလို႔ .....
 
အဲဒီေလေျပေတြရဲ႕ ေတးသြားမွာ
 
လေရာင္ေဖြးေဖြးတို႔ ယိမ္းႏြဲ႔ေနပုံက
 
ၾကယ္ေတြငိုေအာင္ လွရက္လြန္းတယ္ ....
 
ခ်စ္သူေရ
 
သတိရျခင္းေတြ ႏိုးထလာျပန္ေတာ့
 
တစ္ေလာကလုံး
 
မင္းမ်က္ႏွာေလး ဖုံးအုပ္ထားသလိုပဲ
 
ၾကည့္မိတဲ့ ေနရာတိုင္း
 
 ျမင္ေနတာ မင္းပဲေပါ့
 
မင္းကလဲ
 
ပန္းကေလးေတြ မၿပဳံးႏိုင္ေအာင္ကို
 
လွလြန္းသူပါ .....
 
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
 
ငါ့ရဲ႕ အထီးက်န္ညထဲမွာ
 
ငါရယ္ ေဘးနားကဂစ္တာအိုေလးရယ္
 
တီးတိုးစကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကတယ္
 
တိတ္ဆိတ္လြန္းပါတယ္
 
တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ တကိုယ္ရည္ၾကား႐ုံ
 
ေရ႐ြတ္သံေတြကလြဲရင္ေပါ့
 
( နင္းအနားကို .... ငါ မေရာက္ႏိုင္ .....
 
ေလွာင္အိမ္ထဲက ... အခ်စ္ငွက္လို ...
 
ငါ့အလြမ္းေတြ .... နင္သိႏိုင္ဖို႔ .....
 
ဒီသီခ်င္းေတြ ... ငါေလ .......
 
အ....ခ်ိန္.....တိုင္း.....ဆို....) ...။

( ကဗ်ာမဟုတ္ စာမဟုတ္ပါပဲ .. ကိုယ္တိုင္ေတာင္.. ဘာမွန္းမသိပါဘူး .. သည္းခံၿပီးဖတ္ေပးသူမ်ားကို .. ေက်းဇူး)





 

မဲဇာေတာင္ခရီး




ဟို ေဝးေဝးကဥၾသသံ

ငါ့ရင္ကိုခ်ီေဆာင္မယ့္အိပ္မက္ေလလား

မွဳိင္းညိဳ႕ညိဳ႕ေကာင္းကင္တစ္ခုလုံးလဲ

အလြမ္းေတြသာဖုံးလို႔ .....။


ေဘးနားကမေျပလည္မွဳတစ္ခ်ိဳ႕

ရင္းႏွီးဖို႔ကမ္းလွမ္းလာတဲ့အခ်ိန္

ငါကေတာ့

ခပ္ရင့္ရင့္ေနေရာင္ေအာက္မွာပဲ

ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုယ္ေအးျမဖို႔

ႀကိဳးစားေနရတယ္ .....။


တြယ္တာျခင္းေလးေရ

တစ္ကႏၱာရလုံးမစိမ္းလန္းရင္ေတာင္

ငါ့ေန႔ေတြစုန္ဆန္ကူးခတ္ဖို႔

မင္းေႃခြမယ့္ မိုးတစ္စက္နဲ႔တင္ လုံေလာက္ပါတယ္ ....။


စိမ္းဖန္႔ဖန္႔သတိရျခင္းေတြကေတာ့

မလြမ္းတတ္ဘူးလို႔ မင္းထင္တဲ့  ငါ့ရဲ႕ညေနေတြနဲ႔

႐ိုး႐ိုးသားသား ေနသားက်ၿမဲပါပဲ .....။


ကဲ .... မဲဇာသူေရ

ေတာင္စြယ္မွာလဲ ေနကြယ္ခဲ့ၿပီ

ေရွ႕နားကလမ္းေလးလဲ

သူ႕ကိုယ္သူငုံ႕ၾကည့္ရင္း အိပ္ေမာက်ခဲ့ၿပီမို႔

ငါ့ရဲ႕စီရင္ခန္းကို က်ိဳးႏြံစြာပဲ ဆက္ပါရေစအုံး

ဒါေပမဲ့  အဲဒီညထဲမွာလဲ ငါ့အတြက္
  
ၾကယ္တာရာေတြ ခရီးထြက္ၾကအုံးမွာပါ ..... ။






 

ဆည္းဆာေရာင္လမ္း




ေကာင္းမေလးေရ

အဲဒီေလေျပေတြ

မခို႔တ႐ို႕ပ်ံသန္းေနပုံက

ငါ့ရင္ကိုဖြဖြေလးခုန္ေစတာပ ါ  ...။


ညေတြ

ညင္ညင္သာသာၿပဳံးၾကတာမ်ား

မင္းကမ္းတဲ့

ပန္းတစ္ပြင့္ေလာက္လွတယ္ ...။


ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ

အသက္ဝင္ေတာက္ပဖို႔

အိမ္မက္ေတြတနင့္တပိုးသယ္ေဆာင္ရင္း

ဆည္းဆာေရာင္ ငါ့ရဲ႕အျပန္လမ္းမွာ

ငါ

အလြမ္းတစ္ျခင္းစာခူးဆြတ္ခဲ့တယ္. ....။




မေျပလည္ျခင္းမ်ား



ဘယ္သူေတြလာရဲသလဲ

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခင္းၿပီးအိပ္ရတဲ့ငါ့ဘဝထဲကို

ဒုကၡေတြနဲ႔ဧည့္ခံရတာ.. ၾကာလာေတာ့

ငါလဲမ်က္ႏွာပူလွေပါ့..

ဘဝေတြၾကမ္းတမ္းလိုက္ပုံမ်ား

သက္ပ်င္းေတြျပဳတ္က်တာေတာင္

မေကာက္အားဘူး

မငိုဘဲက်တဲ့မ်က္ရည္

ရင္ထဲကအပူေငြ႕နဲ႔တင္

ခမ္းေျခာက္ေပ်ာက္ကြယ္ႏိုင္ ရဲ႕ …..။


ခ်စ္သူ

မင္းအခ်စ္နဲ႔

ငါ့ေကာင္းကင္ေတြလင္းလက္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္

ငါ့ဒုကၡေၾကာင့္

မိုးတိမ္ေတြမညိဳ႕ေစခ်င္တာ

ဘယ္သူအတၱႀကီးတာလဲ….

“မေခၚရက္ဘူး” ဆိုတာ

သီခ်င္းစာသားသက္သက္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး

ႏွလုံးသားရဲ႕ျပယုဂ္တစ္ခုပါ ......။


ေကာင္မေလးေရ

ဒို႔အခ်စ္ေတြနဲ႔

ဘဝကိုပစ္စလက္ခတ္ " ရဲ"  လိုက္ၾကၿပီဆိုပါစို႔

အခ်ိန္တန္လို႔ အခ်စ္ေတြအေငြ႕ပ်ံသြားရင္

မင္းေရာငါေရာရင္ကြဲမယ္…..။




တိမ္လိုလူ



ေမ်ာလြင့္ေနအုံးမွာပါ

ငါ့ဝိညာဥ္တည္ရွိေနသေ႐ြ႕

ေလႏွင္ရာသင့္ရတဲ့ငါ့ဘဝ

ဘယ္ကမ္းတင္လို႔   ဘယ္ေသာင္နားနားေပါ့.  ....။


အိပ္မက္မိုးေတြ တၿဖိဳင္းၿဖိဳင္း႐ြာဖို႔

ငါ့ကိုယ္ငါအန္ထုတ္လာၿပီးမွ

ဒုကၡတစ္ခြက္စာမ်ိဳခ်ဖို႔ေလာက္ကို

ငါ မတုန္လွဳပ္ေတာ့ပါဘူး

ဒါေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္အခ်ိန္အထိ

ငါနားမယ့္ေသာင္ကမ္းပါးေတြ

မီးမထြန္းၾကေသးသလို

ငါသြားမယ့္လမ္းေတြလဲ

ေမွာင္လို႔ေကာင္းေနတုံးပါပဲ .....။


ေလာကေရ

ငါ့ညေတြနက္လြန္းေနလားကြယ္

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသီကုံးဖို႔ေလာက္ေတာ့

ငါ

လင္းလက္ႏိုင္ေသးတယ္ထင္ပါရဲ

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

ငါ့အနားမွာဘယ္သူမွမရွိၾကေတာ့ရင္ေတာင္

အနည္းဆုံးေတာ့

ငါသြားရာလိုက္ၾကည့္ေနမယ့္လမင္းႀကီးရယ္

ငါ့ကိုေခ်ာ့သိပ္မယ့္ကမၻာေျမႀကီးရယ္

ရွိေနၾကေသးတာပဲ.....။




အသုံးမဝင္ျခင္းမ်ား



ေရာင္နီေတြမက်ပါနဲ႔အုံး

ကၽြန္ေတာ့္မနက္ေတြအသင့္မျဖစ္ေသးလို႔ပါ

ႏိုးတစ္ဝက္အိပ္မက္ေတြလဲ

ျပတ္ျပတ္သားသား အဆုံးမသတ္ႏိုင္ၾကေသးဘူး ......


ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခင္းၿပီးေလွ်ာက္ခဲ့တာေတာင္

ေျခလွမ္းေတြက ဘာ့ေၾကာင့္

တစ္ဖဝါးမွမေ႐ြ႕ႏိုင္ၾကတာလဲ

မေတြေဝခ်င္ေတာ့လို႔ ေျပးထြက္ခဲ့ကာမွ

လမ္းစုံမွာရပ္မိေနတဲ့အျဖစ္ .....

လမ္းေဟာင္းေလးေရ

ငါ ေတြေဝေနတုံးပဲကြယ္.....။




ယစ္မူးတေစၦ



ငါ့ရင္ထဲစီးဆင္းသြားတဲ့

အလြမ္းပူတစ္ခြက္က

ငါ့အသိဥာဏ္ေတြ ေဝဝါးဖို႔

လုံေလာက္ခဲ့တယ္

ေရွ႔ကလမ္းမီးတိုင္တခ်ိဳ႕ေတာင္

ကေျခသည္တေယာက္ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔

စီးခ်က္ညီစြာ

တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ကလို႔ ...။

တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ အဲဒီညထဲ

လမ္းမေတြက လမ္းသြယ္ေတြၾကား

ငိုက္ျမည္းတယ္

အိပ္မက္ေတြက

သတိရျခင္းပင္လယ္မွာ ႐ြက္လႊင့္တယ္

သစ္ပင္ေတြက ေက်းငွက္တို႔ရင္ခြင္မွာ

ၾကည္ႏူးေနတာမ်ား

တခါတခါ သစ္႐ြက္စကားသံေတြေတာင္

ၾကားရေသး .....။

ခ်စ္သူေရ

ဒီတစ္ညေတာ့ တိုးတိုးေလပဲ နမ္းခဲ့ပါရေစကြယ္

ေရွ႕ကၿမိဳ႕ေလးအိပ္ေမာက်ေနလို႔ပါ .....။




အဆုံးမသတ္ရေသးေသာ



ဘဝကို

သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး .. ထုတ္ပိုးမိကာမွ

ဖ႐ိုဖရဲအနားစေတြ .. ကန္ထြက္လာရသလိုေပါ့ ..

အလြမ္းေတြ

ရက္ရက္ေရာေရာပူတယ္ .....။



ခရီးေတြ , အိပ္မက္ေတြ , ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ

အစီအစဥ္တက် စီးဆင္းေနတာမ်ား

ေႏွးသြားလိုက္ ျမန္လာလိုက္နဲ႔

ငါ့ကို ေက်ာ္တက္သြားတဲ့ သတိရျခင္းေတြက

တခါတခါ လက္ျပႏွဳတ္ဆက္လို႔ .... ။



အခ်စ္ေရ

ဒို႔ေတြ အိတ္သြန္ဖာေမွာက္

ခ်စ္ခဲ့ၾကၿပီးၿပီလား .......။


မင္းမ်က္ရည္ေတြကို တစ္႐ွဳိက္မတ္မတ္နမ္းရဲတဲ့အထိ

မင္း ငါ့ကို ခ်စ္တယ္

စကၠန္႔မလတ္ ငါ့အေတြးတိုင္းမွာ

မင္းပဲ အၿမဲစိုးမိုးထားတယ္ 

အခ်စ္ေရ

ဒို႔ေတြ အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ ခ်စ္ၾကၿပီလား .....။




"ပင့္ကးမွ်င္ေန႔ရက္မ်ား"

ငါ့သမိုင္းမွာ
 
ငါကိုယ္တိုင္ကမၺည္းတင္ႏိုင္ဖို႔

မေန႔ကအေတြးလက္က်န္တစ္စနဲ႔

ေလာကကိုဖြင့္ထုတ္မလို႔ႀကံ႐ုံရွိေသး

ဘဝအကၡရာေတြက အလိုလိုတိမ္းေစာင္းခ်င္ေနၿပီ…..။

 
ကဲ

ငါ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္အုံးမွာလဲ.....

လြဲမွားမွဳေတြတသီတတန္းနဲ႔ ငါ့စိတ္ကူးေတြလဲ

မေန႔ကမဆုံျဖစ္ခဲ့တဲ့ ညေနဆီကို

တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ခ်ဥ္းကပ္လို႔

ေၾသာ္ ဘဝ ဘဝ…..။


မနက္ျဖန္ေတြလွပဖို႔အတြက္

မေန႔ကအခ်ိန္ေတြကိုျပန္ၿပီးအသက္သြင္းရအုံးမွာလား

ယိုင္နဲ႔နဲ႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ငါ့အနာဂတ္

ရင္ဆိုင္ရအုံးမယ့္

မနက္ျဖန္ရဲ႕စိန္ေခၚမွဳေတြ

ဟူး…….ေမာလိုက္တာကြယ္…….။

လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို 'သစ္ရြက္ေၾက' မွ ေႏြးေထြးလွိဳက္လွဲစြာ ႀကိဳဆုိပါတယ္။ လာေရာက္ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းအားလုံးကိုလဲ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ လိုအပ္ေနတာေလးေတြပို ျဖည့္စြက္အႀကံေပးျခင္းအားျဖင့္ က်ေနာ့ကိုကူညီပါ။ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေထာက္ျပေဝဘန္ျခင္းျဖင့္ အခ်င္းခ်င္းပညာဖလွယ္ပါ။