**** စိတ္ဆိုင္ (သို႔) ၾကယ္မပ်ိဳးတတ္သူ ***

ဟုိဘက္လမ္းထိပ္က သီခ်င္းဆိုင္မွာ
သီခ်င္းက
ညဥ့္ငွက္ေတြကို ျပန္ၿပီးဆိုတယ္

ပင္လယ္ေပ်ာ္ေတြက
စိတ္လိုလက္ရ လက္ခုပ္တီးတယ္

စားပြဲဝိုင္းၾကီးႀကီးမားမာေတြက
ခပ္ေသးေသးဖန္းခြက္ေတြထဲမွာ
အခ်ိဳးက်က် စီးေမ်ာကခုန္

ျဖတ္ကနဲ သူတို႔အၾကည့္ေတြမွာ
အိပ္မက္ေတြ သိပ္ကို ပါးပါးလႊလႊ

က်ေနာ္ဟာ
ေကာင္းကင္သာရွိၿပီး
ၾကယ္စုံမပ်ိဳးတတ္ခဲ့သူပါ ...။

ညေၾကာင့္မီးေတြလင္းၾကတာလား
မီးေၾကာင့္ ညေတြလင္းရတာလား
ေသခ်ာတာေတာ့
သူတို႔ရဲ႕ မနက္ေစာေစာေတြအကုန္လုံး
ညထဲ တေရြ႕ေရြ႕တိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္
က်ေနာ္တို႔လမ္းေလးမွာ
ရင္ခုန္သံေတြ တေပြ႔တပိုက္နဲ႔

က်ေနာ္ဟာ
ေကာင္းကင္သာရွိၿပီး
ၾကယ္စုံမပ်ိဳးတတ္ခဲ့သူပါ ...။

စိတ္ေတြရင္းလို႔ စိတ္ေတြေလ်ာ္ေပးၾကတာတဲ့
က်ေနာ့္စိတ္နဲ႔ ရြက္လႊင့္သြားတဲ့ပင္လယ္
အခုအခ်ိန္အထိ ကမ္းျပန္မကပ္ႏိုင္ေသးတာ
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္
အေလ်ာ္အစားမွားခဲ့တာလား

အဲလိုနဲ႔ပဲ

က်ေနာ္ဟာ
ေကာင္းကင္သာရွိၿပီး
ၾကယ္စုံမပ်ိဳးတတ္ခဲ့သူပါ ...။

************* ရာသီလြဲကံၾကမၼာ ***********

ေစးပ်စ္ပ်စ္ လြဲေခ်ာ္မွဳေတြက
ရင္ဘတ္ကိုျဖတ္ၿပီး
တစ္ဘဝလုံးၿခဳံလို႔ စီးတယ္
တစ္ခါတစ္ခါ ခ်ိဳသလိုလို
တစ္ခါတစ္ခါ ခါးသေယာင္ေယာင္
ဘဝက
ရာသီမညီတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္လိုပါပဲ

အိပ္ယာထမွ အိပ္မက္မက္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကသူေတြ
ဘဝကို ဘဝနဲ႔မွ်ားၾကသူေတြ
အခ်င္းခ်င္းတိုးရင္း ၾကိတ္ရင္း
က်ေနာ္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးလဲ
တျဖည္းျဖည္း အသက္ေတြၾကီးလာၿပီ အေမ

သူမ်ားေတြခ်ေရာင္းတဲ့ အေယာင္ေဆာင္မွဳေတြၾကားမွာ
က်ေနာ့စကားလုံးေတြလဲ မ်က္ႏွာမ်ားတတ္ခဲ့ရၿပီ
အဲလိုနဲ႔ပဲ
သဘာဝအလိုက္ရွင္သန္ရွင္း
က်ေနာ္ ၾကီးရာက ငယ္လာခဲ့ရတယ္ အေမ

စိတ္နဲ႔စားသုံးတာေတာင္
ဘဝက ခဏခဏ အဆိပ္သင့္ေနရတာ
က်ေနာ့ကို ကံၾကမၼာနဲ႔မတည့္တဲ့အရပ္မွာမ်ားေမြးခဲ့မိသလား အေမ ...။

+++ ကုိယ္ပိုင္အလြဲ +++

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေရေလာင္းေပါင္းသင္ခဲ့တာပါပဲ
ဒါေပမဲ့
အဆင္မေျပမွဳေတြသာ ၾကီးထြားလာၾကတယ္
အသိေတြက ပြင့္ဖတ္ျဖစ္မလာၾကဘူး ...

ရိတ္သိမ္းသိုေလွာင္ခံထားရတဲ့
စိတ္ခ်မ္းေျမ႕မွဳေတြလဲ
ဘယ္အခ်ိန္က်မွ စိမ္းလန္းႏိုင္ၾကမယ္မသိေသး
အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ ကံၾကမၼာက မီးနီျပေနတုန္းပဲ ...

ေလာကမွာ
ငါရယ္ အျခားသူရယ္ ဆိုၿပီး
ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိတာေတာင္
ငါနဲ႔ငါက
အခုအထိ သဟဇာတ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး
ေလတယ္ ...

ေရာက္တတ္ရာရာ (၂)

ဘ၀ေတြ အခိုးအေငြ႔အျဖစ္နဲ႔
ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကရင္ ေကာင္းမယ္
တခါတခါ ေလာကက
ငါ့အတြက္မွ ေရြးၿပီး ေမွာင္ေနသလိုပဲ
ၾကည့္ေလ ၾကည့္ေလ
လမ္းေတြမျမင္ရေတာ့ေလ
ႀကိဳးစားပမ္းစား ႐ိႈက္သြင္းမိတဲ့ အသက္႐ွဴျခင္းေတြေတာင္
အပုတ္အသိုးအျဖစ္နဲ႔
ဘ၀ကို လည္ပတ္ေစတယ္
စိတ္ကုန္တယ္ ....။

*** ကိုယ္ပိုင္ကမၻာ ***

ထမ္းထားရတာ ေလးလြန္းလာလို႔
ပခုံးထက္ကအထုပ္ကို ျဖည္ၾကည့္ေတာ့
အတိတ္က တင္ထားခဲ့တဲ့ သမိုင္းေၾကြးေတြ ....

စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ေလာကကို ေငးၾကည့္ေနတုန္း
ကဗ်ာေတြ ပ်ံတက္သြားလိုက္
ၿပိဳဆင္းက်လာလိုက္နဲ႔
အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ ခံစားေနၾကတဲ့ ဒီေကာင္းကင္ထဲမွာ
က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေရးျခစ္ျပဖို႔
ဘာသာစကားတခုကို ရွာေဖြေနရတုန္း ....

အေရာင္အေသြး ... တဲ့
အသြင္အျပင္ ........ တဲ့
ဂုဏ္ပကာသန ...... တဲ့
ေဆးေရာင္စုံေတြ ရက္ရက္စက္စက္လွတဲ့
ဒီဘက္ေခတ္ေလာကမွာ
က်ေနာ္ဟာ
ဇနပုဒ္က ပါးကြက္က်ား တကြက္ပါ .....

က်ေနာ့္မွာ ေက်းငွက္ေတြ နားလည္တဲ့
သခၤါရေတြ ရွိတယ္
က်ေနာ့္မွာ ျမဴႏွင္းေတြ မျမင္လိုက္ရတဲ့
ျဖဴစင္ျခင္းေတြ ရွိတယ္
က်ေနာ့မွာ ခင္ဗ်ားတို႔တေယာက္မွ မသိတဲ့
ကိုယ္ပိုင္ အိပ္မက္ေတြရွိတယ္
က်ေနာ့စိတ္ကူးသံစဥ္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔တည္ထားတဲ့
က်ေနာ့ကမၻာဟာ
ခင္ဗ်ားတို႔ မျမင္ဖူးေလာက္ကို လွတယ္ဆိုရင္
ခင္ဗ်ားတို႔ ျငင္းရဲလား .....။

ေရာက္တတ္ရာရာ (၁)

အေတြးေတြ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ပါပဲ
ဒါေပမဲ့
အိပ္မက္ေတြသာ ကစဥ့္ကလ်ား ျဖစ္ခဲ့ရတာ
အစီအစဥ္တက်ေရးဆြဲထားတာေတာင္
မနက္ခင္းေတြက အစုလိုက္အပုံလိုက္
လြဲမွားၾကေသးတယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ
ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ျမင္တဲ့တေန႔
ေလာကကလဲ ငါ့ကို ျမင္ပါလိမ့္မယ္
ေအးေဆးေပါ့ .....။

သဲညွာ

သတိရမိတယ္ သဲညွာ
ရင္ခြင္အေဟာင္းနဲ႔
ရင္ခုန္သံ အပုတ္အသိုးေတြနဲ႔
မပီမသ ေတြ႔ဆုံမွဳေတြနဲ႔
ဟိုတခ်ိန္တုန္းက မင္းကို
ခပ္ေဝးေဝးကေန ငါ တခါတခါ သတိရေနမိေသးတယ္ သဲညွာေရ .....။

*** April တမ္းျခင္း ***

ေအပရယ္ေရ
အရင္တုန္းကေတာ့
အဝါေရာင္ကိုယ္သင္းရနံ႔ေတြနဲ႔
ငါ့ရင္ကို ရႊဲရႊဲနစ္ေအာင္ ငါ ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါတယ္
ရစ္မူးျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ေက်နပ္ျခင္းေတြနဲ႔
ငါ့ကို စိုးမိုးလြန္းသူက မင္းပဲေပါ့ ...

ခုေတာ့
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အေရာင္ေတြမွိန္လို႔
မင္းလဲ
တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ရနံ႔ေတြ ႏြမ္းႏြမ္းလာတယ္
အရင္တုန္းက ငါ ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးတဲ့ မင္းအလွေတြက
ရစ္မူးေဖာက္ျပန္တတ္တဲ့ ငါတို႔ရဲ႕ အျခားတဖက္ကမၻာအသြင္ ေဆာင္လာတယ္
ဝမ္းသာရမလား ဝမ္းနည္းရမလား မေသခ်ာေပမဲ့
ေသခ်ာတာတခုက ငါ့ရင္နဲ႔ မင္းနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းေဝးခဲ့တယ္ ေအပရယ္ ...

အရင္လို ၾကည္ႏူးဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ေနေပးပါ ေအပရယ္
အရင္လို သာယာၿငိမ့္ေညာင္းဖြယ္ေတးသံေတြနဲ႔ ငါ့ရင္ကို ေအးျမေစပါ ေအပရယ္
အရင္လို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရႊဲနစ္ျခင္းေတြနဲ႔ ငါ ခိုက္ခိုက္တုန္ခ်င္ေနေသးတယ္ ေအပရယ္

ဒါေပမဲ့ကြယ္ .........

ဒီတႏွစ္လဲ မင္းနဲ႔ရင္မဆိုင္ခ်င္ေသးလို႔
ငါ အခန္းတံခါးပိတ္ အိပ္ေတာ့မယ္
Good Bye April ........

### ညဥ့္နက္သီခ်င္း ###

အထီးက်န္ျခင္းေတြ အန္အန္ခ်ေနတဲ့ အဲဒီညေနခင္း
ငါ့အခန္းထဲကကို မထြက္ႏိုင္ေသးဘူး
သြားေစခ်င္ၿပီ .. မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး
အသဲကြဲတယ္ဆိုတာ ငါနဲ႔ ဖူးစာပါပီးသား နတ္သမီးထင္ပါ့
ဘဝတဆစ္ခ်ိဳးတိုင္း .. ကိုယ္ထင္ျပတယ္ ...။

မင္းအတြက္ေတာ့ ကလူက်ီစယ္ျခင္းဆိုေပမဲ့
ငါ့အတြက္က ရင္တျခမ္းလုံးပုတ္သိုးေစတဲ့ အဆိပ္ျမားပါ
အခ်စ္ဆိုတာ
လိမ္ညာၿပီးကစားၾကတဲ့ ကစားပြဲမွမဟုတ္ပဲ
ရင္ဘတ္ေတြထိုးေကၽြးၿပီး ခံစားခ်က္ေတြ ကိုယ္စီစားသုံးၾကရတာ
ကစားပြဲတခုထက္ ပိုရင္းႏွီးရတယ္ ...။

မင္းနဲ႔ေဝးရရင္ ငါ ေသႏိုင္တယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး
ဒါေပမဲ့
မင္းကိုေပးလိုက္တဲ့ ခံစားခ်က္စစ္စစ္ေတြက ေနာက္ထပ္အတုမရွိႏိုင္ေတာ့လို႔
ေသမယ္ဆို ေသလို႔ရတယ္ ..
မင္းရဲ႕ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ငါ့ကမၻာကိုလင္းေစခဲ့တာ
အခုေတာ့ လေတြမိုက္ကုန္ၾကၿပီ
အိပ္မက္ထဲမွာ အိပ္မက္ကို ျပန္ရွာရင္း ညက နက္သထက္နက္နက္ လာေနတယ္ ...။

ရွိေစေတာ့
တစ္ႀကိဳးထဲတီးလို႔ သံစဥ္မစုံႏိုင္ဘူးဆိုေပမဲ့
ငါ့လြမ္းျခင္းနဲ႔ ငါ့ကိုယ္ငါ ေခ်ာ့သိပ္ေတာ့မယ္
မင္းလဲ အိပ္ေပ်ာ္ပါေစ ...။

" ရင္ခြင္ရိပ္ (သို႔) အိမြန္အတြက္ေနာက္ဆုံးစာ"

အိပ္မက္ေတြ လက္က်န္အျဖစ္နဲ႔ ဆက္မက္မိတာ
ငါေသြးရူးေသြးတန္း ျဖစ္ေနလို႔လား
ေနာက္ဆုံး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလးနဲ႔
အသက္ရွဴမိပါတယ္
အဲဒီေန႔က တေလာကလုံး ေလမတိုက္ဘူး
ငါ့ရဲ႕ခပ္ယဲ့ယဲ့ေမွ်ာ္လင့္သံထက္ မင္းရယ္သံေတြက ပိုက်ယ္လြန္းခဲ့တယ္ ..။

 

ငါ့အတြက္ ခံစားမွဳေတြ စိုးစင္းမွ်မက်န္ေတာ့တာလား
ဘဝကို အသိနဲ႔ လွည့္စားလိုက္တာလား
ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ
မင္း သိပ္ပီျပင္လြန္းပါတယ္
ငါသာ မင္းေလာက္မရင့္က်က္ေသးေတာ့
ရင္ခြင္ပိတ္ၿပီး အသံတိတ္ ငိုခဲ့ရတာ .. နာမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး ...။

 

အိုေကပါ ခ်စ္သူ
ငါကေတာ့ မင္းေရာက္လာခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ ခံစားမွဳေလးနဲ႔ပဲ
ငါ့ေန႔ေတြကို မင္းအတြက္ ရွင္သန္အုံးမယ္
မင္း ညီးေငြ႕ပူေလာင္တဲ့အခါ
ငါ့ရင္ခြင္ရိပ္ကို သတိရပါ ...။