ေရာက္တတ္ရာရာ (၁)

အေတြးေတြ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ပါပဲ
ဒါေပမဲ့
အိပ္မက္ေတြသာ ကစဥ့္ကလ်ား ျဖစ္ခဲ့ရတာ
အစီအစဥ္တက်ေရးဆြဲထားတာေတာင္
မနက္ခင္းေတြက အစုလိုက္အပုံလိုက္
လြဲမွားၾကေသးတယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ
ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ျမင္တဲ့တေန႔
ေလာကကလဲ ငါ့ကို ျမင္ပါလိမ့္မယ္
ေအးေဆးေပါ့ .....။

သဲညွာ

သတိရမိတယ္ သဲညွာ
ရင္ခြင္အေဟာင္းနဲ႔
ရင္ခုန္သံ အပုတ္အသိုးေတြနဲ႔
မပီမသ ေတြ႔ဆုံမွဳေတြနဲ႔
ဟိုတခ်ိန္တုန္းက မင္းကို
ခပ္ေဝးေဝးကေန ငါ တခါတခါ သတိရေနမိေသးတယ္ သဲညွာေရ .....။

*** April တမ္းျခင္း ***

ေအပရယ္ေရ
အရင္တုန္းကေတာ့
အဝါေရာင္ကိုယ္သင္းရနံ႔ေတြနဲ႔
ငါ့ရင္ကို ရႊဲရႊဲနစ္ေအာင္ ငါ ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါတယ္
ရစ္မူးျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ေက်နပ္ျခင္းေတြနဲ႔
ငါ့ကို စိုးမိုးလြန္းသူက မင္းပဲေပါ့ ...

ခုေတာ့
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အေရာင္ေတြမွိန္လို႔
မင္းလဲ
တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ရနံ႔ေတြ ႏြမ္းႏြမ္းလာတယ္
အရင္တုန္းက ငါ ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးတဲ့ မင္းအလွေတြက
ရစ္မူးေဖာက္ျပန္တတ္တဲ့ ငါတို႔ရဲ႕ အျခားတဖက္ကမၻာအသြင္ ေဆာင္လာတယ္
ဝမ္းသာရမလား ဝမ္းနည္းရမလား မေသခ်ာေပမဲ့
ေသခ်ာတာတခုက ငါ့ရင္နဲ႔ မင္းနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းေဝးခဲ့တယ္ ေအပရယ္ ...

အရင္လို ၾကည္ႏူးဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ေနေပးပါ ေအပရယ္
အရင္လို သာယာၿငိမ့္ေညာင္းဖြယ္ေတးသံေတြနဲ႔ ငါ့ရင္ကို ေအးျမေစပါ ေအပရယ္
အရင္လို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရႊဲနစ္ျခင္းေတြနဲ႔ ငါ ခိုက္ခိုက္တုန္ခ်င္ေနေသးတယ္ ေအပရယ္

ဒါေပမဲ့ကြယ္ .........

ဒီတႏွစ္လဲ မင္းနဲ႔ရင္မဆိုင္ခ်င္ေသးလို႔
ငါ အခန္းတံခါးပိတ္ အိပ္ေတာ့မယ္
Good Bye April ........

### ညဥ့္နက္သီခ်င္း ###

အထီးက်န္ျခင္းေတြ အန္အန္ခ်ေနတဲ့ အဲဒီညေနခင္း
ငါ့အခန္းထဲကကို မထြက္ႏိုင္ေသးဘူး
သြားေစခ်င္ၿပီ .. မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး
အသဲကြဲတယ္ဆိုတာ ငါနဲ႔ ဖူးစာပါပီးသား နတ္သမီးထင္ပါ့
ဘဝတဆစ္ခ်ိဳးတိုင္း .. ကိုယ္ထင္ျပတယ္ ...။

မင္းအတြက္ေတာ့ ကလူက်ီစယ္ျခင္းဆိုေပမဲ့
ငါ့အတြက္က ရင္တျခမ္းလုံးပုတ္သိုးေစတဲ့ အဆိပ္ျမားပါ
အခ်စ္ဆိုတာ
လိမ္ညာၿပီးကစားၾကတဲ့ ကစားပြဲမွမဟုတ္ပဲ
ရင္ဘတ္ေတြထိုးေကၽြးၿပီး ခံစားခ်က္ေတြ ကိုယ္စီစားသုံးၾကရတာ
ကစားပြဲတခုထက္ ပိုရင္းႏွီးရတယ္ ...။

မင္းနဲ႔ေဝးရရင္ ငါ ေသႏိုင္တယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး
ဒါေပမဲ့
မင္းကိုေပးလိုက္တဲ့ ခံစားခ်က္စစ္စစ္ေတြက ေနာက္ထပ္အတုမရွိႏိုင္ေတာ့လို႔
ေသမယ္ဆို ေသလို႔ရတယ္ ..
မင္းရဲ႕ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ငါ့ကမၻာကိုလင္းေစခဲ့တာ
အခုေတာ့ လေတြမိုက္ကုန္ၾကၿပီ
အိပ္မက္ထဲမွာ အိပ္မက္ကို ျပန္ရွာရင္း ညက နက္သထက္နက္နက္ လာေနတယ္ ...။

ရွိေစေတာ့
တစ္ႀကိဳးထဲတီးလို႔ သံစဥ္မစုံႏိုင္ဘူးဆိုေပမဲ့
ငါ့လြမ္းျခင္းနဲ႔ ငါ့ကိုယ္ငါ ေခ်ာ့သိပ္ေတာ့မယ္
မင္းလဲ အိပ္ေပ်ာ္ပါေစ ...။

" ရင္ခြင္ရိပ္ (သို႔) အိမြန္အတြက္ေနာက္ဆုံးစာ"

အိပ္မက္ေတြ လက္က်န္အျဖစ္နဲ႔ ဆက္မက္မိတာ
ငါေသြးရူးေသြးတန္း ျဖစ္ေနလို႔လား
ေနာက္ဆုံး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလးနဲ႔
အသက္ရွဴမိပါတယ္
အဲဒီေန႔က တေလာကလုံး ေလမတိုက္ဘူး
ငါ့ရဲ႕ခပ္ယဲ့ယဲ့ေမွ်ာ္လင့္သံထက္ မင္းရယ္သံေတြက ပိုက်ယ္လြန္းခဲ့တယ္ ..။

 

ငါ့အတြက္ ခံစားမွဳေတြ စိုးစင္းမွ်မက်န္ေတာ့တာလား
ဘဝကို အသိနဲ႔ လွည့္စားလိုက္တာလား
ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ
မင္း သိပ္ပီျပင္လြန္းပါတယ္
ငါသာ မင္းေလာက္မရင့္က်က္ေသးေတာ့
ရင္ခြင္ပိတ္ၿပီး အသံတိတ္ ငိုခဲ့ရတာ .. နာမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး ...။

 

အိုေကပါ ခ်စ္သူ
ငါကေတာ့ မင္းေရာက္လာခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ ခံစားမွဳေလးနဲ႔ပဲ
ငါ့ေန႔ေတြကို မင္းအတြက္ ရွင္သန္အုံးမယ္
မင္း ညီးေငြ႕ပူေလာင္တဲ့အခါ
ငါ့ရင္ခြင္ရိပ္ကို သတိရပါ ...။

" ေဝးကြာျခင္းရဲ႕အေဝး "

အလြမ္းေရာင္ၾကားထဲမွာ

နီယြန္မီးေတြ ျပျပလင္းတယ္

မၾကားခ်င္ေလာက္ေအာင္ နားၿငီးတာက

သတိရျခင္းအသံေတြ  တဲ့ ...

အလုပ္ေတြၾကားထဲမွာ ေမ့တယ္

အိပ္မက္ထဲအထိ မုန္းပစ္လိုက္တယ္

ဒါေပမဲ့

အသက္ရွဴသံတိုင္းမွာ ကပ္ၿငိေနတာက

မင္းအရိပ္ေတြျဖစ္ေနတာ 

စိတ္ကုန္ခ်င္စရာပဲ ...

နမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ ႏွဳတ္ခမ္းတစ္စုံ 

ေမွးစက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ရင္ခြင္

တစ္ခါတစ္ခါ

ငါ့ရင္ကို ေသေလာက္ေအာက္ ႏွိပ္စက္လြန္းတယ္ကြယ္ ...

သံေယာဇဥ္ေတြ ျဖတ္ခဲ့ၾကေပမဲ့

လက္က်န္ရင္းႏွီးမွဳေတြက

တစ္ေယာက္တစ္လမ္းဆီ ေလွ်ာက္ေနၾကတာေတာင္

တဖဝါးမကြာ လိုက္ေနၾကတုန္း ...

" ေမာင္ .. ဘာလုပ္ေနလဲ .. အဆင္ေျပလား " တဲ့ 

" အိပ္ေတာ့ေနာ္ .. က်န္းမာေရးလဲ ဂရုစိုက္ " ဆိုေတာ့  

" ဖက္ထားပါလား " တဲ့ 

" အိုေကပါကြာ " လို႔ေျပာၿပီး အဆုံးမွာေတာ့

" တူ ... တူ ... တူ ... " အသံနဲ႔အတူ

ေဝးကြာျခင္းေတြထဲမွာပဲ 

ဒီတစ္ည ထပ္ေဝးလိုက္ၾကတယ္ ....။

" ညဥ့္နက္သီခ်င္း "

အထီးက်န္ျခင္းေတြ အန္အန္ခ်ေနတဲ့ အဲဒီညေနခင္း
ငါ့အခန္းထဲကကို မထြက္ႏိုင္ေသးဘူး
သြားေစခ်င္ၿပီ  .. မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး
အသဲကြဲတယ္ဆိုတာ ငါနဲ႔ ဖူးစာပါပီးသား နတ္သမီးထင္ပါ့
ဘဝတဆစ္ခ်ိဳးတိုင္း .. ကိုယ္ထင္ျပတယ္ ...။

 

မင္းအတြက္ေတာ့ ကလူက်ီစယ္ျခင္းဆိုေပမဲ့
ငါ့အတြက္က ရင္တျခမ္းလုံးပုတ္သိုးေစတဲ့ အဆိပ္ျမားပါ
အခ်စ္ဆိုတာ
လိမ္ညာၿပီးကစားၾကတဲ့ ေဘာလုံးပြဲမွမဟုတ္ပဲ
ရင္ဘတ္ေတြခ်ခင္းၿပီး ခံစားခ်က္ေတြ ကိုယ္စီဖူးပြင့္ၾကရတာ
ကစားပြဲတခုထက္ ပိုရင္းႏွီးရတယ္ ...။
 

မင္းနဲ႔ေဝးရရင္ ငါ ေသႏိုင္တယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး
ဒါေပမဲ့
မင္းကိုေပးလိုက္တဲ့ ခံစားခ်က္စစ္စစ္ေတြက ေနာက္ထပ္အတုမရွိႏိုင္ေတာ့လို႔
ေသမယ္ဆို ေသလို႔ရတယ္ ...။
 

မင္းရဲ႕ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ငါ့ကမၻာကိုလင္းေစခဲ့တာ
အခုေတာ့ လေတြမိုက္ကုန္ၾကၿပီ
အိပ္မက္ထဲမွာ အိပ္မက္ကို ျပန္ရွာရင္း ညက နက္သထက္နက္နက္ လာေနတယ္
ရွိေစေတာ့
တစ္ႀကိဳးထဲတီးလို႔ သံစဥ္မဆုံႏိုင္ဘူးဆိုေပမဲ့
ငါ့လြမ္းျခင္းနဲ႔ ငါ့ကိုယ္ငါ ေခ်ာ့သိပ္ေတာ့မယ္
မင္းလဲ အိပ္ေပ်ာ္ပါေစ ...။ 

" အိမြန္အတြက္ (၃) "

အသဲကြဲကဗ်ာေတြ ငါမေရးေတာ့ဘူး

တမ္းတျခင္းသီခ်င္းေတြလဲ မညည္းေတာ့ဘူး

ငါ့ရင္ထဲမွာပဲ

မင္းကို ထာဝရျမွဳပ္ႏွံသၿဂိဳလ္လိုက္ေတာ့မယ္

သိပ္လြမ္းလြန္းလာတဲ့အခါ

ဘယ္သူမွ မျမင္ေအာင္ ထုတ္ထုတ္ၾကည့္ရင္း

ဒို႔ေတြ ျဖည္းျဖည္းေလး ေဝးၾကရေအာင္ ...။

အပ်င္းေျပ

အစပိုင္းမွာေပါ့
မင္းလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ ကျပဖို႔
ငါ့ဘဝကို အရုပ္ျဖစ္ေစခဲ့တယ္
အဲဒါကိုပဲ မင္းကိုခ်စ္တဲ့ အခ်စ္လို႔ ငါထင္ထားခဲ့တယ္
တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္ျပန္ေတာ့
အဲဒါ အခ်စ္မဟုတ္ေသးဘူး
မင္းလဲ ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ လို႔ ေျပာေပမဲ့
တကယ္ခ်စ္တာမဟုတ္ေသးပါဘူး
မင္းအတြက္ အပ်င္းေျပ ပါ

တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မင္းကို ငါ တကယ္ခ်စ္လာတဲ့အခ်ိန္
အခ်စ္ဆိုတာ ကို ငါ နားလည္လာတယ္
အခ်စ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ "ရလိုမွဳ"
ဟုတ္တယ္ အခ်စ္ဆိုတာ လိုခ်င္မွဳ သက္သက္ပါပဲ
သူနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ အရာရာလိုခ်င္တယ္
သူ႔ရဲ႕ ဂရုစိုက္မွဳ ၊ အေလးထားမွဳ၊ စသည္စသည္ျဖင့္ အရာအရာတိုင္းက ကိုယ္ပဲျဖစ္ခ်င္လာတယ္
အဲဒါအခ်စ္ပဲ

 

အဲဒီေတာ့
စေတြ႔တုန္းခါစ အစပိုင္းတုန္းကလိုပဲ
မင္းအေပၚမွာအဆင္ေျပသေလာက္ ျဖည့္စည္းေပးျခင္းမ်ိဳးနဲ႔ ေနတတ္ဖို႔ကို ငါ ဦးတည္ရေတာ့မယ္
အဲဒါမွ မင္းရဲ႕အပ်င္းေျပအဆင့္နဲ႔ ညီလိမ့္မယ္
ဒါမွသာ ငါေရာ မင္းေရာ အဆင္ေျပၾကမယ္ထင္တယ္

အိုေက အခ်စ္ေရ
ငါတို႔ရဲ႕ အစဦးပိုင္းကိုပဲ ျပန္သြားၾကပါစို႔ ..။

သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္

ႏွင္းရည္လႊမ္းေသာ မနက္ျဖန္ထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ့ဝိညာဥ္တို႔ ရိုးရိုးသားသားလူးလြန္႔ေနပါလိမ့္အုံးမည္။
 မသိနားမလည္ျခင္းေတြ ထုံမႊန္းေသာ ကၽြန္ေတာ့အတိတ္သည္ ဒီမနက္ပစၥဳပၸန္ထဲအထိ ထုံအလို႔ေကာင္းေနဆဲျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။ သင္တို႔လဲကၽြန္ေတာ့ကိုသိလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ တကယ္မရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို မသိေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္အိပ္မက္ေတြ မက္ခဲ့ဖူးပါသည္။
ထိုအပ္မက္ထဲတြင္ သူမပါသည္။ သူမရဲ႕ အနမ္းခ်ိဳခ်ိဳတို႔ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္အေတြးတို႔လဲ ပါပါသည္။ အေရာင္အေသြးမတူေသာ ျမစ္တစ္စင္းထဲတြင္ သူမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကူးခတ္ေပ်ာ္ပါးခဲ့ၾကပါသည္။ သူမကၽြန္ေတာ့ကို မျမင္ပါ။ သူမကိုလဲ ျမင္သလိုလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္မျမင္ခဲ့ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ တဖက္ကမ္းသို႔ သူမကူးခတ္သြားခဲ့ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ့္အေတြးတို႔၌ အခ်ိန္တိုင္းစိုးမိုးခဲ့ဖူးေသာ သူမသည္ မေန႔က ေသဆုံးသြားခဲ့ပါၿပီ။ သူမရဲ႕စ်ာပနပြဲတြင္ အသဲပန္းတို႔ ေဖြးေဖြးျဖဴ၏။ ၾကယ္ကပြဲေတြ ၿပိဳင္တူသီဆို တီးမွဳတ္ၾက၏။ လိပ္ျပာတမ္းခ်င္းေတြ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ က်င္းပၾက၏။ ကၽြန္ေတာ္ လိုက္မပို႔ျဖစ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မရွိေသာဘဝထဲတြင္ သူမ ႏွစ္ျခိဳက္စြာအိပ္ေမာက်ေနတတ္ပါၿပီ။ သူမအတြက္ ကၽြန္ေတာ္မလိုအပ္ပါ။ ထို႔အတူ သူမ မပါေသာအိပ္မက္ေတြလဲ ကၽြန္ေတာ္ မက္တတ္ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕တြင္ ျမစ္ေတြ တသြင္သြင္စီးဆင္းေနၾကသည္။ ပင္လယ္ေတြ လွိဳင္းခ်က္ညီလာၾကသည္။  သူမေပးခဲ့ဖူးေသာ ရင္ခုန္သံတို႔ တျဖည္းျဖည္း ေျခာက္ေသြ႕ညွိဳးႏြမ္းလာၾကပါမည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေရမေလာင္းေပါင္းမသင္ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုကၽြန္ေတာ္သိဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ရွိရာအရပ္သို႔ သြားပါေတာ့မည္။ ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္မမက္ေတာ့ပါ။


ႏွင္းရည္လႊမ္းေသာ မနက္ျဖန္ထဲတြင္
ကၽြန္ေတာ့ဝိညာဥ္တို႔ ရိုးရိုးသားသားလူးလြန္႔ေနပါလိမ့္အုံးမည္။

သစ္ရြက္လင္း