ေကာင္မေလးေရ
နားလည္မွဳဆိုတာ
ငါတို႔ မၾကာမၾကာေဖ်ာ္ေသာက္ဖူးတဲ့ ေကာ္ဖီလိုပဲ
လက္စမတည့္ရင္ တခါတခါ သိပ္ခါးတယ္
ဘဝခါးခါးေတြ ေဖ်ာ္ေသာက္မိသူေတြအတြက္က်ေတာ့
မ်က္ႏွာေတြေတာင္ မဲ့ၾကရေသးတယ္ ...
ကဲ ေျပာစမ္းပါအုံး
မင္းနားလည္ထားတဲ့ဘဝ မင္းနားလည္ထားတဲ့အခ်စ္
ငါနဲ႔တစ္ထပ္ထဲက်ႏိုင္ပါ့မလား
ႏွဳတ္ဆက္ဖို႔ႀကိဳေတြးမထားေပမဲ့
တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လမ္းခြဲထြက္ခြါသြားရမယ္ဆိုတာ
မင္းေရာငါေရာ သိေနၾကတယ္ ...
အေျခအေနေတြကို ဘယ္သူဖန္တီးခဲ့ၾကတာလဲ မေသခ်ာေပမဲ့
အတိတ္စိမ္းစိမ္းေတြ ညနက္လြန္းေတာ့
အိပ္မက္ေတြက နာနာက်င္က်င္ အိပ္ေရးပ်က္ရတယ္
ငါခက္ခက္ခဲခဲ ကူးခတ္ေနရတဲ့ ပစၥဳပၸန္ေတြကေရာ
မနက္ျဖန္အတြက္ ခရီးဦးႀကိဳမျပဳႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးတဲ့လား
ရွိေစေတာ့
လွည့္ၾကည့္လို႔မွ ေရေရရာရာလင္းမျပႏိုင္တဲ့ တဆုပ္စာဘဝက
မင္းဘဝအတြက္ ေရာင္ျခည္ဦးမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ယုံၾကည္ရင္
ႀကဳံရာအရပ္မွာပဲ ေခၽြးသိပ္ခဲ့ပါေတာ့ ...။
ေလာကေရ
တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္တဲ့အရပ္မွာ
လြတ္လပ္ျခင္းအသီးအပြင့္ေတြ ျဖစ္ထြန္းၾကတယ္ဆိုရင္
ငါ့ဝိညာဥ္နဲ႔ခႏၶာကို အဲဒီအရပ္ဆီသယ္ေဆာင္ေပးစမ္းပါကြယ္
ေရလိုက္ငါးလိုက္ဘဝထဲမွာ
သမရိုးက်စီးဆင္းမွဳကို ငါခုံမင္ႏွစ္သက္မိလိုက္လို႔ပါ
ကိုငွက္ႀကီးသီခ်င္းလိုဆိုရင္ေတာ့
"ျဖည္းျဖည္းေလးနဲ႔ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလး" ေပါ့ ....။
