" အိပ္ပ်က္ညမ်ား "

အခ်စ္ေရ ....

အိပ္မရတဲ့ .. ညေတြ .. မ်ားၿပီကြယ္ ...။

သတိတရနဲ႔ပဲ .. ခဏေမ့ထားလိုက္ရတဲ့ .. မေန႔ကအတိတ္ေတြက .. တခါတခါ ေရွ႕ဆက္ဖို႔

 ေတြးလိုက္တိုင္းငါ့ေရွ႕မွာ .. ခလုတ္လာတိုက္ၾကတယ္ ... ။

ျပင္လို႔မရေအာင္ .... ေနသားက်ေနတဲ့ .. အဲဒီအတိတ္ေတြကို ... ငါ့အိပ္မက္ေတြမွာ ..

မပါေစခ်င္တာ .. အမွန္ပါ ..အဲဒီအတိတ္ေတြေၾကာင့္ .. မင္းရယ္သံေလးေတြ ..

ေျခာက္ခမ္းမသြားေစခ်င္တာလဲ .. ငါ့ဆႏၵပါပဲ ...

ၾကားဖူးတဲ့ .. သီခ်င္းတပုဒ္လို .. ေနညိဳရင္ ဒို႔ေဝးရမွာ သိေပမဲ့ .. ေနမညိဳခင္ ..

အခ်ိန္ေလးအထိေတာ့ ..ရင္ခုန္သံေတြ .. လတ္ဆတ္ေနပါရေစအုံးကြယ္ ... ။

မင္းကို ငါ .... သီးျခားရင္ဘတ္ ... သီးျခား ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ... ခ်စ္ခဲ့တာ ..

အဲဒီအခ်စ္မွာ ..ယုံၾကည္ျခင္း .... မယုံၾကည္ျခင္းေတြ မရွိဘူး .... ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ...

စြန္႔လြတ္ျခင္းေတြလဲ ... မရွိဘူး ...ခ်စ္တယ္ဆိုရုံေလးပဲ .. ခ်စ္ခဲ့တာပါ ...

မင္း နားလည္ႏိုင္ေလာက္မယ္လို႔ .. ငါ .. ယုံၾကည္ပါတယ္ ...

အခ်စ္ဆိုတာ .. သိပ္ရိုးသားလြန္းပါတယ္ .. အခ်စ္ရယ္ ..။

အဲဒီ .. ငါ ယုံၾကည္ထားတဲ့ ကမၻာထဲမွာ .. မင္းရယ္ ငါရယ္ ကလြဲရင္ ဘာမွ မရွိပါဘူး ..

ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲရယ္ ...တခါတခါ မင္းေပ်ာက္သြားတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ..

ငါတေယာက္ထဲ .. က်န္မယ္ ..ငါ ေပ်ာက္သြားတဲ့အခါ မင္းတေယာက္ထဲရွိမယ္  ...

အဲလိုက်န္ခဲ့ခ်ိန္တိုင္းမွာလဲ .. က်န္ခဲ့တဲ့သူက ..  သူ ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္ထိ ..

မငိုေၾကြးပဲေစာင့္ၾကရင္းနဲ႔ .. ရင္ခုန္သံေတြကို .. အဆက္ေစေပါ့ အခ်စ္ရယ္ ..

ေပ်ာ္ပါေစ .. အခ်စ္ရယ္  ......။

အိပ္မရတဲ့ .. ညေတြ .. မ်ားၿပီကြယ္ ..။

Missing someone is

a nagging feeling
No way of releasing

But silently squealing

Regretting decisions

that were previously made
Now I’m dying inside,

while you’re so far away

                                amon

" ဇေဝဇဝါ "

ငါ့ကိုယ္ငါ မျမင္ရေအာင္

မင္းရင္ဘတ္နဲ႔

ခဏေလာက္ကြယ္ထားေပးစမ္းပါ အခ်စ္ရယ္

အိပ္မက္ေတြကို ေမာ့ၾကည့္မိတိုင္း

ဘဝက ေဝး  ေဝး သြားလြန္းလို႔ .....။

ကိုယ့္ရင္ခုန္သံကို .. မၾကားခ်င္ေလာက္ေအာင္

အသိေတြက နာက်င္ေနတယ္

တြံေတးသိန္းတန္ သီခ်င္းလို

"မဆုံခ်င္ေတာ့ရင္လဲ .. ေနပါေစဒီတသက္" ေပါ့ ...။

ညေတြ ယစ္မူးစြာကုန္ဆုံးသြားတိုင္း

မနက္လင္းမွာကို ေၾကာက္ေနရတဲ့ ငါ့အျဖစ္

အခ်စ္မွ မဟုတ္ခဲ့ပဲ ......။

ငါ့ကိုျဖတ္ၿပီးစီးဆင္းသြားၾကတဲ့

အဲဒီေပတရာလမ္းမေတြ

မင္းကိုၾကည့္တဲ့ အၾကည့္ေလာက္ မရွည္လ်ားခဲ့ဘူး

ဒါလဲ အခ်စ္ မဟုတ္ျပန္ဘူး ....။

ေယာ ... ခက္ရခ်ည္ရဲ႕

ဇာတ္သိမ္းကို ႀကိဳသိေနၿပီးသားျပကြက္ကိုမွ

ငါကလဲ တပ္တပ္မက္မက္ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္

အခ်စ္ေရ

ဒို႔ေတြ ေဝးၾကပါစို႔ကြယ္ ..... ။

" အခ်စ္ "

ည

တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ မဟုတ္ေပမဲ့

အသိေတြကို ဆႏၵေတြနဲ႔ ေဝဝါးပစ္လိုက္တဲ့အခါ

အားလုံး ... ၿငိမ္သက္ .. တိတ္ဆိတ္ ....

အသက္႐ွဴသံ .. ခပ္ျပင္းျပင္းေတြၾကားမွာ

အနမ္းေတြ တခြက္ၿပီးတခြက္

ယစ္မူးစြာ ကခုန္ၾကတယ္ ....

အိုး ...... လွလိုက္တဲ့ ရင္ခုန္သံ ....

မင္းႏွဳတ္ခမ္းမွာေတာင္ ... ပန္းေရာင္ေတြသမ္းလို႔ .....။

" ဖ်ားနာျခင္း "

တိတ္တိတ္ေလး .. လမ္းခြဲခဲ့ၾကေပမယ့္ .. ငါ့ရင္မွာေတာ့ ကမၻပ်က္သလို .. ဆူညံခဲ့တာပါ

တစတစနဲ႔ .. ငါတို႔ ေဝးသြားၾကသလိုပဲ ... ငါ့ခရီးေတြကို .. မသိစိတ္ေတြနဲ႔ ပ်ံသန္းလိုက္ရတယ္ ..

အတိတ္ဟာ အရိပ္ဆိုေပမဲ့ ... ခဏခဏထုတ္ျပခ်င္စရာမေကာင္းတဲ့ .. ပုံရိပ္ေတြျဖစ္မဲ့အတူတူ

ငါ့အတိတ္ကို .. ငါကိုယ္တိုင္ပဲ ကန္႔လန္႔ကာ ခ်လိုက္ပါရေစ .. ငါ့ဘဝထဲကို .. မင္းလာႏိုင္မွာ

မဟုတ္သလို .. မင္းဘဝထဲကို ငါဝင္လာဖို႔ဆိုတာလဲ .. အိပ္မက္လိုပါပဲ .. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့

ဒို႔လမ္းေတြက .. မစခင္ကတည္းက .. ဆုံးေနၿပီးသားမို႔ပါ ...

ေကာင္းျခင္းေတြနဲ႔ .. ကံမစပ္တဲ့ငါက .. မေကာင္းတာေတြကိုပဲ ထပ္လုပ္မိေနတာလား ..

ကံတရားက ... စီမံေပးေနတာလား ဆိုတာ ... ငါ့ကိုယ္စား .. မင္းပဲ ... ေျပာပါေတာ့ ....


ဘႀကီးေရ ...

ဘႀကီးတို႔ေခတ္ကလို .. သုံးႏွစ္သုံးမိုး ပိုးပန္းခဲ့ရတာ .. မဟုတ္ေပမဲ့ .. အဲဒီသုံးႏွစ္သုံးမိုးထက္

မကတဲ့ ..ခံစားခ်က္ေတြ .. က်ေနာ့ ရင္ဘတ္မွာ ျဖစ္တည္ခဲ့တယ္ .. ဆိုရင္ ဘႀကီးယုံမလား ...

မရီပါနဲ႔ ဘႀကီးရာ ... ေျမးလဲ ခံစားတတ္တာပါပဲဗ် ... ဒါေပမဲ့ .. ဟန္ေဆာင္လိုက္တယ္ ..

သိပ္ေမာတယ္ ဘႀကီးရာကိုယ့္ကိုယ္ကို ညာရတဲ့ ဒုကၡေလာက္ .. ေလာကမွာ ဆိုးတာ မရွိဘူးထင္တယ္ ...

ဒါေပမဲ့ .. က်ေနာ္တို႔တကယ္ မပြင့္လင္းခဲ့ၾကပါဘူး ... သံသယေတြ  ဒါမွမဟုတ္ မသိျခင္းေတြ ဒါမွမဟုတ္

ဘာမွန္းမသိတာေတြ ...ဒါမွမဟုတ္ ဘာမွမရွိျခင္းေတြ .. အဲဒါေတြနဲ႔ပဲ .. ေန႔ေတြကုန္ဆုံးသြားၾကတယ္ ..

က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လဲ ..ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာမွန္းမသိေတာ့ဘူး .....

အခုေတာ့ က်ေနာ့ကို ခ်စ္ၾကတဲ့သူေတြ .. က်ေနာ္က ခ်စ္တဲ့သူေတြ ... အားလုံး .. အားလုံး ...

ကိုယ္စီဒဏ္ရာေလးေတြမရွိေစဖို႔ပဲ .. က်ေနာ္ဆုေတာင္းေတာ့မယ္ ...  အားလုံးအဆင္ေျပပါေစ

" ရင္တစ္ခြင္စာ အလြမ္း "

ခက္လိုက္တာ ကေလးရယ္

ဝင္ဝင္မလာပါနဲ႔ဆိုမွ

အေတြးထဲေရာက္လာၿပီး ရင္ခုန္သံေတြ ခိုးခိုးသြားတယ္

မင္းေၾကာင့္ေတာ့ခက္ပါတယ္ ...။

ငါလိုလူအတြက္ မင္းရဲ႕အခ်ိန္ေတြမကုန္ပါေစနဲ႔ ကေလးရယ္

တဘဝစာလြမ္းဖို႔အတြက္ တို႔ေတြခဏေလးထပ္ေနၾကမယ္

ရင္တစ္ခြင္စာေလာက္ စကားေတြေျပာၿပီးရင္ေတာ့

မင္း သြားပါေတာ့ ကေလးရယ္

ငါ့ကို မျငိတြယ္ခ်င္ပါနဲ႔ .....။

ကဗ်ာေတြလဲ ထပ္မေရးပါရေစနဲ႔

သီခ်င္းေတြလဲ ထပ္မဆိုပါရေစနဲ႔

မင္းမ်က္ႏွာကိုလဲ ထပ္မျမင္ပါရေစနဲ႔ေတာ့

ငါ့ကို ဝီစကီတစ္ခြက္သာ ေပးပါ ေလာကေရ ...။

ရင္တစ္ခြင္စာေလာက္ စကားေတြေျပာၿပီးရင္

တစ္ဘဝစာေလာက္ ခဏေလးေဝးၾကစို႔ အခ်စ္ရယ္

မင္းရင္ထဲမွာ ငါရွိေနတဲ့ကမၻာေရာက္ရင္

မင္းနဲ႔ငါ ဆုံျဖစ္ၾကမွာပါ

အခုေတာ့ အခ်စ္ရယ္

တစ္ဘဝစာေလာက္ေလးပဲ ေဝးေနၾကပါအုံးစို႔ကြယ္ .....။

" အထိတ္တလန္႔ "

ငါ့ခရီးတစ္ေလွ်ာက္က မိုင္တိုင္ေတြမွာ

မင္းမ်က္ႏွာေတြ ျမင္ေနရတယ္

မရည္ရြယ္ထားပါဘဲနဲ႔

မင္းအေၾကာင္းေတြပဲ ေတြးမိေနတယ္ ...။

မင္း အဆင္ေျပရဲ႕လား

ေနေရာေကာင္းရဲ႕လား

အခ်ိန္တိုင္းမဟုတ္ေပမဲ့

အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ငါ့အေတြးထဲေနရာယူထားတာက

မင္းပဲ ျဖစ္ေနတယ္

ငါ ဘာျဖစ္ေနပါလိမ့္ ....။

Vodka ေတြလဲ တလုံးၿပီးတလုံး

အိပ္မက္ထဲ စီးဆင္းသြားၾကတာ

ဂစ္တာသံေတြေတာင္ညံလို႔ .....။

အိုး .... မိုင္ .......... ဂါ့ .........

ငါ မင္းကိုသတိရေနတာပါလား

မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ

ခြင့္လႊတ္ပါ ညီမေလးရယ္

ငါ အိပ္ေတာ့မယ္ .....။

" ေခါင္းစဥ္မရွိ "

ဘဝဆိုတာ ရိုးရိုးေလးပါပဲ .. ခ်စ္ေလးေရ

အိပ္မက္ေတြကို အတိုးခ်စားသုံးဖို႔

ေန႔ခင္းအလင္းေရာင္ေတြကို

ရက္ရက္ေရာေရာ  ... ေပးကမ္းပစ္လိုက္ရတာပဲဟာ

ငါ့ကိုနမ္းဖို႔အတြက္ ... မင္းႏွဳတ္ခမ္းေတြ ဘာလို႔ ဆြံ႕ အ  ေနေသးတာလဲ

ကႏၱာရေတြပူေလာင္ရတာဟာ

အိုေအစစ္ေလးေတြေၾကာင့္ဆိုရင္   မင္းျငင္းမလား

အဲလိုပဲ ငါ့အလြမ္းေတြလဲ မင္းနဲ႔ေဝးကြာရျခင္းေတြေၾကာင့္

ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းေလး  ပူေလာင္ေန၇တယ္ ..

ခ်စ္ေလးေရ

မ်က္လုံးေလးေတြ မွိတ္ထားေပးပါကြယ္

အေတြးထဲမွာပဲ ခပ္စူးစူးေလးနမ္းပါရေစ

ညေနတခုလုံး ထုံမႊန္းသြားေအာင္

မင္းရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြနဲ႔   ျဖန္႔က်က္ပစ္လိုက္စမ္းပါ

ရွက္ေနေသးလား ........ အခ်စ္ရယ္

မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းနဲ႔ ...... အဲဒီလိပ္ျပာေလးေတြ မ်က္ႏွာလႊဲထားၾကမွာေပါ့

ရွက္ .......... ေတာ့ ....... နဲ႔ ........... ေနာ္ .........။

" အိပ္မက္ (သို႔) အဆုံးမဲ့ကာရန္ "

တို႔အတူေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတာေပါ့

အဲဒီတိမ္ျပာေရာင္ပလက္ေဖာင္းေတြေ ပၚမွာ

မင္းလက္နဲ႔ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အၿပဳံးတစ္ပြင့္ရယ္

မင္းအသက္႐ွဴသံတိုးတိုးရယ္က

ကမၻာနဲ႔အၿပိဳင္

ငါ့ႏွလုံးသားကို ဆြဲငင္တယ္ ...။

အေပ်ာ္ေတြေႏြးေထြးလိုက္တာမ်ား

ဒီဇင္ဘာႏွင္းေတြေတာင္ ငိုခ့ဲၾကကြယ့္ ...

ေလေျပေတြက တို႔ခ်စ္ျခင္းကိုဘာသာျပန္လို႔

ဥၾသေတြ ထျပန္သြားေလရဲ႕ ...။

ငါက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုဆိုတယ္

ခ်စ္သူက ကာရံတစ္ပုဒ္ကိုထပ္ျပန္ေတာ့

ေတးဆိုငွက္ေတြ

မ်က္ေစာင္းမာန္ခဲ ထျပန္သြားျပန္တယ္ ...။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ... နင္ရယ္ ငါရယ္

ပန္းသီးေတြ ရနံ႕လွဳိင္တဲ့ " ေအဒင္ရယ္ "

ရာသီေတြကို စားသုံးပစ္လိုက္တယ္ .....။
 
                                                  

                                                            (သစ္႐ြက္+သစ္ပင္)

" အတိတ္ "

ေလာကေရ

တစိုက္မတ္မတ္ ႐ွဴသြင္းခဲ့တဲ့

အဲဒီေလေျပေတြထဲမွာ

ခါးသက္သက္ မ်က္ရည္ရန႔ံေတြ

ပါေနမယ္မွန္းသာသိခဲ့ရင္

ငါ့မနက္ေတြကို အာ႐ုဏ္မလင္းေစပါဘူး

ငါ့ခရီးေတြကိုလဲ

အသက္သြင္းမိမွာမဟုတ္ပါဘူး

အခုေတာ့ျဖင့္ကြယ္

ငါ့ဘဝတစ္ခုလုံးပိန္ခ်ိဳင့္ လို႔

ငါ့အနာဂတ္ထဲ

ငါ

ဒလိမ့္ေခါက္ေကြးျပဳတ္က်ခဲ့ ေပါ့ .......။

" လြမ္းရလို႔ေပ်ာ္သူ "

ညတစ္ညပါပဲ

မလွမပနဲ႕ၿပီးဆုံးခဲ့တာပါ

တကယ္ေပ်ာ္လို႔မဟုတ္ေပမဲ့

အကၽြႏု္ပ္ျဖတ္သန္းခဲ့တာ

ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လို႔ ငါးႏွစ္တိုင္ခဲ့ပါၿပီ သခင္…………။

 

ၿပီးတာေတြအတြက္ ဆိုမဖဲြ႕ေတာ့ပါဘူး

ဆည္းဆာေတြလဲ ........... ၿပိဳခဲ့ၿပီမို႔

ငိုလွ်က္နဲ႔ ဒီရင္အစုံ

သခင္ ျမင္႐ုံသာၾကည့္လွည့္ပါ……..။

 

သခင္

အေဝးတစ္ေနရာကဆိုေပမဲ့

ေဆြးေနတာ အရွင္ျမင္ႏိုင္ပါ့

အသင္ က်ီစယ္တာျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္

ဒီရင္မွာ နစ္တဲ့ျမွားေတြက

တမင္ရည္႐ြယ္ကာ ပစ္ခဲ့တာလားကြယ္………….။

 

အၿပီးျပန္ခဲ့ပါၿပီ

အထီးက်န္အလြမ္းေတြနဲ႔အျပည္ ့နဲ႔

အဲဒီ

အက်ည္းတန္ကမ္းေျခနားကပါ …...။

 

အကၽြႏု္ပ္ရဲ႕

စမ္းတဝါးဝါး အျပန္လမ္းမွာ

အိပ္မက္ေတြ တခမ္းတနားလွပဆဲပါလို႔

သခင္္ေျခြမယ့္ အနမ္းတစ္ပြင့္ကို

မွန္းဆလို႔ေမွ်ာ္ တမ္းတလို႔ေခၚသည္ေလ

သခင္ရယ္

လြမ္းရလို႔ေပ်ာ္သူပါ………။